wtorek, 15 marca 2016

Matka

Dokąd to babciu idziesz tak rano,
gdy wiatr jest duży i deszcz zacina,
chyba nie szukasz dla siebie pracy,
a może nie masz już swej rodziny?
Do męża chodzę panie codziennie,
sprawdzić czy stoją wczorajsze kwiaty,
później posiedzę na swojej ławce
i powspominam z nim nasze czasy.
To nie ma żywych w twojej rodzinie,
że tak się męczysz na stare lata?
Gdzie są twe dzieci i twoje wnuki,
nikogo nie masz na bożym świecie?
Mam syna panie, to mój jedynak,
on bardzo chory chyba na głowę.
Zawsze przychodzi po listonoszu,
daję mu renty swojej połowę.
Czasem zapłaczę nad jego losem,
gdy mnie odwiedzi, to on też płacze.
Przecież nie wygnam swojego syna,
bo dziecku wszystko matka wybaczy.
E.G.2008r.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz