poniedziałek, 29 lutego 2016

Antosia


Ciężko stać na nogach,
jeszcze trudniej chodzić,
ciągle się przewracam,
na swej pierwszej drodze.

Nawet mały paproch
jest dla mnie przeszkodą,
już mnie wszystko boli,
a najwięcej nogi.

Mama bije brawo,
babcia się uśmiecha,
w całym domu radość,
a mnie chce się płakać.

Chociaż często padam,
ale zawsze wstaję,
oby to nie stało
się moim zwyczajem.
E.G.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz