sobota, 20 lutego 2016

Wataha


Szepczą i węszą, knują, szkalują,
już się szykują, swój łup szacują.
Krążą wokoło, patrzą z ciemności,
oczy im błyszczą w wilczej radości.
Ogień jest mały, zaraz wygaśnie,
człowiek zmęczony , za chwilę zaśnie.
Wtedy wyskoczą całą gromadą,
rozszarpią wszystko, resztki zostawią.
Gdy mało będzie jednego łupu,
skoczą do gardeł swoich przyjaciół.
Zmęczonych walką też sen powali,
a ich ognisko kiedyś się dopali.
E.G.2008.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz