Te myśli długo leżały,na półce kurzem pokryte, uśpione przez pajeczynę, nieznane, skromne i skryte. E.G.
niedziela, 28 lutego 2016
Marzenie
Czasami marzę by zwolnić tempo
i posmakować innego życia;
zasnąć samotnie, dobrze wypocząć,
i nie pamiętać ostatniego picia.
Ale nie znoszę takiej stagnacji,
muszę coś popsuć, aby naprawiać,
ciągnie mnie często do nieznanego,
bo inne życie wciąż mnie ciekawi.
Nawet jak sparzę- ciekawe palce,
goją się szybko-jak na psie rany.
Ja ciągle szukam nawet w ciemności
tego, co dla mnie jeszcze nieznane.
Gdy to już poznam, nadchodzi ranek,
jestem zmęczony po kolejnej nocy.
Wstań moja miła, bo idę do pracy,
o rany, gdzie ja miałem oczy?
E.G.2.....
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz