Gdzie jesteś wiosno ty moja piękna,
gdzie twoje ptaszki,słońce radosne,
dlaczego chowasz się za górami?
Pokaż nam, chociaż swoje przedwiośnie.
Wszyscy na ciebie dziś wyglądamy,
a ty promienie z mrozem wysyłasz.
Pewnie się gniewasz na nas, na ludzi
i zamiast trawą śniegiem okrywasz.
A może boisz się starszej siostry,
co już nie grzeje swych starych kości.
Dla niej brat wicher i mróz siarczysty,
ona jest wrogiem twojej radości.
Przyjdź już wiosenko, przecudna panno,
świergot skowronków niech cię oznajmi.
A swe słoneczko posadź wysoko,
niech nas ogrzeje, biednych nakarmi.
Na ciebie czeka ziemia stęskniona,
ziarno już czeka swojego siewu.
Tęsknimy wszyscy za twym oddechem,
za śpiewem ptaków, ciepła powiewem.
E.G.2009
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz