Te myśli długo leżały,na półce kurzem pokryte, uśpione przez pajeczynę, nieznane, skromne i skryte. E.G.
poniedziałek, 22 lutego 2016
Wiatr w oczy
Nie mam żalu do pogody,
że mi wiatrem w oczy wieje,
zasypuje śniegiem drogę,
więcej ziębi, a mniej grzeje.
Pewnie jestem pyłkiem
marnym,niewidocznym
w tym wszechświecie,
ale kiedyś ktoś mnie
stworzył,i to Jego jestem
dzieckiem.
Ten mój świat odbieram
taki, jaki jest mi darowany;
gdzie nie zawsze słońce
świeci, są w nim też
i huragany.
Jakie jest moje zadanie,
które ktoś dla mnie napisał,
i czy będzie wykonane,
na mej krętej drodze
życia.
E.G 2009.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz