poniedziałek, 29 lutego 2016

Moja poezja


Te myśli długo leżały,
na półce kurzem pokryte,
uśpione przez pajęczynę,
nieznane, skromne i skryte.
I tak by pewnie leżały,
jak księgi oczu spragnione,
lecz los ich kolej odmienił
i kazał odkurzyć te strony.
Ktoś zaczął robić porządki
i promyk słońca zawitał,
a myśli zleżałe odżyły,
jak kwiaty wiosną odkryte.
Czy dotrą do prądu poezji,
dopłyną na wody głębokie?
A może targane wichrem,
nie wejdą na morze szerokie.
E.G 2009.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz