Chciałbym pisać słodkie wiersze,
z piękną muzą spacerować,
spijać z życia boski nektar,
i się pracą nie przejmować.
Chciałbym pisać o miłości,
chwalić woń i piękno kwiatów,
chciałbym opisywać życie,
gdzie Abel wybacza bratu..
Marny jest ze mnie poeta:
stoję twardo na tej ziemi,
widzę coraz więcej brudu,
nieprawości i cierpienia.
Pewnie nigdy nie ulecę;
powędruję z obłokami
i nie wejdę do poezji,
przeznaczonej dla
wybranych.
E.G.2008
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz