niedziela, 14 lutego 2016

Przychodzą do mnie..

Przychodzą moje wierszyki,
do tańca mnie zapraszają,
podają ręce jak dzieci
i wciąż im tańca za mało.
Nawet w nocy pukają,
kuszą nieznanym obrazem,
nucą smętną melodię,
szepczą słodkie wyrazy.
Wstawaj dziadku do tańca,
rozgrzej swe stare ciało,
zanuć z nami melodię,
bo czasu mało zostało.
Na lata nas opuściłeś
i pewnie już zapomniałeś,
ktoś inny ciebie przytulał,
bo inne życie wybrałeś.
Zawsze za wami tęskniłem
moje kochane wierszyki,
lecz życie mi dostarczyło,
nie tylko szepty, ale i krzyki.
E.G.2007.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz