W swojej naturze mam coś takiego,
że czasem siadam, zaczynam marzyć.
Trochę pomarzę i powspominam,
wesołe lata, miłe dziewczyny.
Myślę o ludziach-na swojej drodze
i epizodach, których się wstydzę.
Są też i chwile, które mnie chwalą.
zbieram je szybko, kładę na szalę.
Czasem wspomnienia budzą sumienie,
tak jak rachunki do zapłacenia.
E.G.01.2011.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz